Ontwikkelingen
De afgelopen jaren hebben er heel wat ontwikkelingen plaats gevonden voor en door Stichting Sjaki-Tari-Us. Een overzicht van deze ontwikkelingen vindt je hier.
Het allereerste begin
Voordat er in Bali is gestart met de projecten, is er eerst in 2005 en 2006 onderzoek gedaan naar wat er al in Bali is en waar nog behoefte aan is. In Bali bleek speciaal onderwijs te zijn voor kinderen vanaf zeven jaar (SLB). Maar het speciaal onderwijs in Bali is niet te vergelijken met het speciaal onderwijs in Nederland. Kinderen krijgen les in klassen van 6 of 7 kinderen. Al de lessen zijn klassikaal. Er is geen ondersteuning van gespecialiseerde artsen, logopedisten, fysio- en ergotherapeuten. Ook wordt er geen gebruik gemaakt van communicatie ondersteunende methodieken zoals gebarentaal of foto’s en picto’s en verder is er vrijwel geen toegepast spel- en leermateriaal. Veelal zitten de kinderen achter hun schriftje de hele dag te schrijven. Voor kinderen tot zeven jaar met een verstandelijke beperking is er überhaupt geen mogelijkheid om educatie te krijgen, waardoor kinderen tot die leeftijd niet tot nauwelijks gestimuleerd worden in hun ontwikkeling.
Het ontstaan van de projecten
Het eerste project waar Stichting Sjaki-Tari-Us mee is begonnen, is het opzetten van een speel-leer groep voor kinderen van 0-7 jaar en hun ouders. In Selat (Noord-Bali) was door de directeur en burgermeester een voorstel gedaan voor het bouwen van een klaslokaal bij de reguliere basisschool. Dit vond de stichting een unieke aangelegenheid om deze kinderen in de nabijheid van het reguliere basisonderwijs te begeleiden en hen met de schoolkinderen te laten integreren. Op 14 oktober 2006 zijn de eerste drie vrijwilligsters begonnen in dit klaslokaal.
|
|
Vanaf januari 2007 zijn we in Ubud begonnen met een speel-leer groep, in de huiskamer van het huis voor de vrijwilligers. Maar al snel konden we naar een ander alternatief lokaal in de buurt.
|
|
In mei 2007 kon er voor beide locaties een Balinese leerkracht worden aangenomen. En begin 2008 kwam er op beide locaties zelfs een tweede leerkracht bij voor de speel-leer groepen. Op dit moment zijn er in totaal ongeveer 30 kinderen die onze speel-leer groepen bezoeken. Een kleine 10 kinderen is intussen al doorgestroomd naar de SLB.
Teach the teacher programma
Naast de de speel-leer groepen kon er ook gestart worden met een teach-the-teacher programma. In het teach-the-teacher programma wordt bijvoorbeeld verteld over de normale ontwikkeling van een kind, het Syndroom van Down, autisme, epilepsie, Totale Communicatie, het gebruik van ontwikkelingsmateriaal en allerlei praktische tips bij het begeleiden van de kinderen en de ouders. De leerkrachten van de speel-leer groepen worden zo begeleid en opgeleid tot professionele leerkrachten voor het speciaal onderwijs tot zeven jaar, zodat de speel-leer groepen uiteindelijk zonder vrijwilligers gedraaid kunnen worden.
Maar ook hebben we contact opgenomen met de SLB in Gianyar (in de buurt van Ubud) en Singaraja (in de buurt van Selat), zodat we ook daar onze kennis kunnen delen. Soms blijkt het erg lastig om daar workshops of cursussen te organiseren, voornamelijk door het tijdgebrek en het tekort aan leraren daar, maar we blijven proberen ook daar ons steentje bij te dragen.
In 2007 zijn er twee auto’s aangeschaft voor de stichting. Veel kinderen bleken door vervoersproblemen niet naar de speel-leer groepen te kunnen komen. Nu kunnen kinderen en hun ouders worden opgehaald en thuisgebracht. In Selat dreigde het te gebeuren dat een groep van 6 kinderen die uitstroomden van de speel-leer groepen naar de SLB, thuis kwamen te zitten door dit vervoersprobleem. Daarom is de vervoersservice uitgebreid en worden deze kinderen nu ook naar de SLB gebracht (waarbij ouders wel een bijdrage leveren in de benzinekosten).
|
|
Op dit moment is er in Ubud een onderzoek bezig voor de mogelijkheden en behoefte aan een dagactiviteitencentrum voor jongvolwassenen. Want als de jongeren klaar zijn bij de SLB waar gaan ze dan naar toe? Welke tijdsbesteding hebben ze dan nog? Welke behoefte ligt er bij deze jongeren? Wat zouden wij als stichting Sjaki-Tari-Us kunnen bieden? En wat zouden deze jongeren ons kunnen bieden? Allerlei vragen waar de stichting zich op dit moment mee bezig houdt. Een nieuw en uitdagend project weer!
De locaties
In oktober 2007 is ons een aanbod gedaan in Ubud voor een heel groot gebouw midden in het centrum van Ubud. Een perfecte locatie met heel veel mogelijkheden.
Ook in het noorden van Bali wordt er hard gewerkt aan nieuwe mogelijkheden. We hopen daar een derde locatie te openen in Singaraja. Singaraja is een redelijk grote stad en ligt centraler dan Selat. We denken daar nog meer kinderen te kunnen helpen. Ook de doorstroommogelijkheden naar de SLB zijn gemakkelijker. Goede redenen om ook hier een locatie te openen.
