Projecten

Projecten

Na voorbereiding in Nederland zijn we op Bali vanaf oktober 2006 stap voor stap begonnen met het opstarten van een aantal projecten.
Op deze pagina kun je meer lezen over de inhoud en werkwijze.

Doorlopende projecten
Speelleergroepen voor kinderen tot 8 jaar
We hebben speelleergroepen in Selat (Noord-Bali) en in Ubud (Midden Bali).
De speelleergroepen worden niet alleen door de kinderen bezocht. Ook ouders of andere verzorgers zijn tijdens de leergroepen aanwezig. Ondersteuning en stimulering van kinderen met een verstandelijke beperking moet thuis dagelijks doorgaan, dus vooral door ouders en/of omgeving worden opgepakt.
Soms komen ouders echter niet altijd mee. Enerzijds om de kinderen voor te bereiden op vervolgonderwijs, anderzijds omdat zij soms beter werken wanneer zij alleen komen.

In de speelleergroepen mét ouders richten het programma en de begeleiding zich erop de ouders te leren met hun kind te spelen en te werken (en bij hen ook kennis op te bouwen over allerlei voor hen relevante zaken).
De vrijwilligers werken hierin samen met de vaste Balinese krachten. Het hoofddoel is om hen op te leiden in het werk, zodat zij dit op termijn zelf kunnen.
De werkjes die de ouders individueel met hun kind doen tijdens het werkmoment zijn op het niveau en de doelen van het betreffende kind afgestemd, de vrijwilligers en Balinese krachten ondersteunen hen hierbij.

In de speelleergroepen zonder ouders (als de ouders toch mee willen/moeten komen, worden zij niet of minder betrokken) richten de vrijwilligers/begeleiders zich wel direct tot de (groep) kinderen.
Hier wordt met de kinderen gewerkt om hen verder te helpen in hun ontwikkeling d.m.v. het aangeboden programma en de activiteiten.
Hier zijn de Balinese begeleiders de doelgroep, aan wie geleerd wordt hoe zij zelf met de kinderen kunnen werken!

Sommige kinderen kunnen vrij snel doorstromen naar de speelleergroep zonder ouders, terwijl er ook kinderen zijn voor wie dit niet haalbaar is of zal worden!

De speelleergroepen hebben een gestructureerd ochtendprogramma waarin met spelmateriaal, picto's en ondersteunende gebaren, zowel groepsgewijs als individueel gespeeld en gewerkt wordt. Werken wordt afgewisseld met buiten spelen en bewegen, samen zingen en snoezelen. Natuurlijk wordt elke activiteit zo veel mogelijk aangepast aan het individuele kind.

Het basisprogramma van een schoolochtend ziet er als volgt uit:
Eerst worden de kinderen en ouders met het busje thuis opgehaald. Bij aankomst in het gebouw mogen de kinderen eerst vrij spelen. Dan begint de klas met een hindoeïstisch gebed in de kring.
Vervolgens worden één voor één de foto’s van de kinderen en de leerkrachten tevoorschijn gehaald en mag elk kind zijn eigen foto op het pictobord hangen.
Daarna neemt de leerkracht met behulp van picto’s het programma door en gebruikt daarbij de bijbehorende gebaren. Als de picto’s allemaal op het pictobord staan, worden er een aantal liedjes gezongen. Ook weer met bijbehorende gebaren.
Na het zingen begint het individueel werkmoment aan lage kleine tafeltjes. De kinderen mogen kiezen uit twee werkjes die bij hun niveau passen. De ouder begeleidt zijn of haar kind met het werkje en wordt hierin bijgestaan door de leerkracht of een vrijwilliger. In de klas functioneert de vrijwilliger overigens als klassenassistent en zorgt dat de leerkracht door kan gaan met de les.
Na het werken is er tijd voor ontspanning en wat te eten en drinken. Als dit op is volgt er meestal een bewegingsonderdeel of gymles. Na het bewegen gaan de kinderen weer in de kring in de klas en volgt er nog een groepsthema les. Als dit is afgelopen worden in de kring de foto’s en picto’s weer terug gedaan in de bakjes en wordt de ochtend afgesloten met een aantal afscheidsliedjes.
Zo nu en dan wordt het vaste programma afgewisseld met andere activiteiten en thema’s. Ook snoezelen de kinderen regelmatig in de snoezelruimte. En één keer per maand mogen de kinderen in Ubud zwemmen in een zwembad dat kosteloos beschikbaar is gesteld.

Af en toe worden er uitstapjes met de kinderen en hun ouders georganiseerd, zoals naar de dierentuin of het strand. Voor de kinderen, maar ook voor hun ouders, zijn dit hoogtepunten van plezier en ontdekken, samen erop uit, de wereld in. Ouders, leerkrachten en vrijwilligers leren elkaar zo op een ontspannen en leuke manier beter kennen en er wordt tussen de bedrijven door heel wat afgepraat.

Van alle kinderen wordt een leerling zorgcyclus bijgehouden. Hierin worden verslagen van het intakegesprek bewaard, doelen voor het kind opgesteld en de voortgang van de ontwikkeling bijgehouden. Op grond van de ontwikkeling van het kind wordt gekeken welk materiaal kan worden aangeboden in de klas en bij de huisbezoeken.

Elk kind wordt gemiddeld één keer per twee weken thuis bezocht door een leerkracht met een vrijwilliger. De huisbezoeken zijn een erg belangrijk middel om in contact met de ouders te komen/blijven en hen te helpen ook thuis met hun kind bezig te zijn. Daarnaast biedt het de mogelijkheid om gericht te kijken naar welke activiteiten en mogelijkheden de thuissituatie biedt waar kind en ouders iets mee kunnen doen.
Er wordt dus gesproken met de ouders over hoe het gaat en het meegenomen materiaal (in zogenaamde pakbakken) wordt uitgelegd. Vervolgens wordt er even gewerkt met het kind en het huiswerk (oefenopdrachtjes) voor het volgende huisbezoek doorgesproken.

Dagactiviteiten voor (jong)volwassenen

Dit project is in Ubud in oktober 2008 van start gegaan.
Wanneer kinderen met een verstandelijke beperking van school komen, of daar door omstandigheden niet naar toe gaan of zijn geweest, is er voor hen op Bali vrijwel geen andere mogelijkheid dan bij de familie in en rond het huis te blijven. Het speciaal onderwijs voorziet wel in een vorm van activiteitengroepen, maar daar kunnen de jongeren maar drie jaar aan deelnemen. Daarna houdt het echt op. Om jongeren nu een vaste plek te bieden waar zij met allerlei activiteiten aan de slag kunnen en praktische vaardigheden kunnen leren, is Stichting Sjaki-Tari-Us een (jong)volwassenen groep begonnen. Nu nog één dagdeel in de week met voornamelijk creatieve activiteiten, maar met de bedoeling om uit te breiden. Zowel in frequentie als in soort activiteiten. Ons doel is om, gekeken naar de mogelijkheden en interesses van de jongeren, de activiteiten uit te bouwen tot echte werkervaringsplaatsen waarmee de jongeren een klein eigen inkomen kunnen verdienen in de toekomst. Dit kan in het nog op te zetten atelier of eethuisje zijn, of in een baan buiten Sjaki-Tari-Us. Via de weblog-link op onze startpagina kun je de ontwikkelingen m.b.t. de activiteiten volgen.

Het teach the teacher programma op de Speciaal Onderwijsscholen (SLB)

Hoewel er op Bali in elke regio (acht in totaal) een school is voor kinderen met een beperking vanaf 7 jaar, is er op deze scholen weinig specifieke kennis over deze kinderen en over passende onderwijsmethodieken. Het onderwijs is klassikaal en richt zich vooral op cognitieve ontwikkeling middels schrijf- en rekenonderwijs zoals dit ook in het regulier onderwijs op Bali plaatsvindt. De leerkrachten proberen naar eigen inzicht aan te sluiten bij de individuele behoefte en mogelijkheden van de leerlingen, maar hebben hiertoe erg weinig kennis en middelen.

Er zijn door ons contacten gelegd met drie speciaal onderwijsscholen in Singaraja, Gianyar en Denpasar. Directie en onderwijzend personeel zijn enthousiast over de projecten en de plannen van de stichting om o.a. middels workshops aan deskundigheidsbevordering te doen.
Directeuren en leerkrachten zijn uitgenodigd om een kijkje op onze groepen te komen nemen om hen duidelijk uit te leggen wat wij doen en waarom. Vervolgens zijn zij uitgenodigd voor informatie- en presentatiebijeenkomsten c.q. workshops. Ondertussen zijn een aantal workshops gegeven en wordt er gekeken naar andere mogelijkheden om de samenwerking met SLB-scholen te vergroten. Zo bezoekt één van onze vrijwilligsters sinds oktober 2008 wekelijks de SLB in Singaraja om in verschillende klassen mee te draaien. Zij brengt steeds speelleermateriaal mee, bespreekt samen met betreffende leerkrachten hoe het in de klas verloopt en geeft waar mogelijk advies. Het plan is om dit initiatief verder uit te bouwen tot een vruchtbare uitwisseling en samenwerking.
Daarnaast hebben de vrijwilligers informatie verzameld over het selectiebeleid van leerlingen voor de SLB scholen. En begeleiden zo nu en dan ouders die moeite hebben om hun kind te plaatsen of geplaatst te krijgen.
De vrijwilligers hebben samen met de ouders de scholen bezocht om hen daar kennis te laten maken en te wennen aan het idee om hun kind bij een speciale school aan te melden. Verder hebben de vrijwilligers gesprekken met de leerkrachten gevoerd om te onderzoeken wat het betreffende kind eerst te leren heeft op onze groep om te kunnen doorstromen naar de SLB school.

Terugkerend project

De jaarlijkse sport- & speldagen

Zowel in Selat als in Ubud is in het voorjaar van 2008 een sport- en speldag georganiseerd onder het motto: “Ayo bermain bersama!” (Kom, laten we sámen spelen!). De dag is bedoeld om alle kinderen, mét en zonder beperking, een geweldige dag te bezorgen en hen met elkaar te laten sporten en spelen. Voor de kinderen met een beperking en hun ouders is het daarnaast een manier om aan de wereld te laten zien dat ook zij gewoon lol kunnen hebben met elkaar.
Drie stagiaires speciaal bewegingsonderwijs maakten een draaiboek voor deze dag met allerlei leuke sportieve spellen. Tot in de puntjes bedacht en geregeld! Alle Balinese leerkrachten, vrijwilligers en toevallig aanwezige vrienden en familie droegen als “Crew” een steentje bij om de verschillende onderdelen te begeleiden.
In Selat werden alle kinderen uitgenodigd van de reguliere basisschool waar de speelleergroep bij op het schoolterrein staat én de kinderen van de speciaal onderwijsschool in Singaraja. Meer dan honderd kinderen vermaakten zich fanatiek met de activiteiten tijdens deze dag.
In Ubud werden de kinderen van de reguliere basisschool én de kinderen van het speciaal onderwijs uit Gianyar uitgenodigd. Op het voetbalveld in Ubud waren deze dag bijna tweehonderd kinderen van de partij! Beide dagen waren zo’n daverend succes dat we ons hebben voorgenomen deze dag elk jaar omstreeks april te laten terug komen.

Eenmalige projecten

Het kunst en cultuur project (september 2007 tot februari 2008)

In dit project in Ubud werd met kinderen en hun ouders samen thuis gewerkt middels allerlei schilder- en verftechnieken onder begeleiding van de vrijwilligers Ingrid van Bokhoven en Jeroen Laan. Zij werkten hierbij vanuit het thema: “Wat maakt mijn kind mijn kind”.
Tijdens de bezoeken ontstond er een bijzonder open sfeer waarin de ouders veel van zichzelf en hun kijk op hun kind lieten zien. Dit resulteerde in de tientallen bijzondere werken.
Medio februari 2008 organiseerden Ingrid en Jeroen een kunstexpositie in Ubud met daarin de tot stand gekomen kunstwerken van de ouders en hun kinderen. Er verscheen een mooi artikel van in de Jakarta Post. Meer over het kunstproject is te lezen via de link: http://adaproyekseni.hyves.nl
De kunstwerken zijn naar Nederland gehaald en in januari 2009 gedurende vier weken geëxposeerd in kindermuseum Villa Zebra in Rotterdam. Het was prachtig en ontroerend om de kunstwerken hier te zien hangen waar zo ver weg met zoveel liefde aan is gewerkt.
Daarnaast hebben Ingrid en Jeroen op de ZML de Herman Broerenschool in Delft met een klein groepje ouders het project in bescheiden vorm herhaald. Ook hier werd het door de ouders als bijzonder ervaren om op deze manier te verbeelden wat hun kind voor hen betekent.

De publiciteitsdag in Selat (november 2007)
Vooral in Selat is het moeilijk om nieuwe kinderen te werven voor onze groep. Ouders schamen zich of ontkennen dat ze een verstandelijk beperkt kind hebben. Bovendien is Selat een klein plaatsje en was het dus de hoogste tijd om wat meer bekendheid te geven aan het bestaan van onze speelleergroep. Voor de publiciteitsdag, oftewel “Hari Publisitas Sjaki-Tari-Us”, werden belangrijke gasten uitgenodigd, zoals de leerkrachten van het speciaal onderwijs in Singaraja, Nederlandse bedrijven, de burgemeester en andere dorpshoofden, journalisten, maar ook de ouders van de kinderen op de basisschool waar onze speelleergroep zich bij bevindt. Er werd een zaal ingericht waar iedereen in is verwelkomt en waar uitleg is gegeven over wat wij doen. Natuurlijk kwamen onze kinderen met hun leerkrachten ook nog even op het podium. Vervolgens kon iedereen naar hartelust rondkijken bij de laptops waarop filmpjes van de speelleergroepen werden vertoont en bij de borden met informatie en foto’s. De kinderen mochten heerlijk spelen met daarvoor klaargezet materiaal. Iedereen was erg enthousiast en er is een stukje in de krant verschenen!